Η Λέσχη Ανάγνωσης προτείνει τα βιβλία του μήνα

 Η Λέσχη Ανάγνωσης προτείνει το βιβλίο του μήνα

(λίγη ακόμα Ιστορία με δυο εθνικά θέματα και ένα παγκόσμιο)

 

Οι χρυσοπράσινοι φίλοι μου, Καμή

 

Γιατί μαθαίνουμε ένα από τα πιο επώδυνα κεφάλαια της πρόσφατης ιστορίας μας (τουρκική εισβολή στην Κύπρο, Αττίλας, ψευδοκράτος)

Γιατί μας μυεί σε διαφορετικά είδη κειμένων (ημερολόγιο, επιστολή, προσωπική μαρτυρία, κ.α)

Γιατί προάγει τη συνεργασία ανάμεσα σε μαθητές και σχολεία μέσα από Περιβαλλοντικά προγράμματα

Γιατί μιλά για τη φιλία

Γιατί το έγραψε μια συμπατριώτισσά μας, η Αναστασία Ευσταθίου και το εξώφυλλο φιλοτέχνησε η Αιγιώτισσα Έλενα Παπαδημητρίου

 

Πρόκειται για ένα εφηβικό μυθιστόρημα που αφηγείται η Αναστασία, μια από τις μαθήτριες του σχολείου της Ακράτας, μέσα από τις σελίδες του προσωπικού της ημερολογίου, που το έχει ονομάσει "Καμή" και καλύπτει μια χρονική περίοδο 8 ετών με μεγάλα διαλείμματα και συνταρακτικές αλλαγές σε προσωπικό και εθνικό επίπεδο. 

Πρωταγωνιστές του εφηβικού αυτού βιβλίου είναι οι πραγματικές μαρτυρίες Κυπρίων, οι εργασίες μαθητών που συμμετέχουν στο διεθνές περιβαλλοντικό πρόγραμμα "Χρυσοπράσινο Φύλλο" αλλά και το συναισθηματικό δέσιμο, τα εφηβικά όνειρα και η παντοτινή φιλία που αναπτύχθηκε ανάμεσα στους μαθητές δύο κωμοπόλεων, της Ακράτας Αχαΐας και της Άχνας Αμμοχώστου.

 

Ακούστε κι αυτό:

https://www.youtube.com/watch?v=ckfYOT-HAdI

 

 

Άρης Σφακιανάκης: «Έξοδος»

Χαριτίνη Μαλισσόβα. Δημοσιεύτηκε 27 Ιανουαρίου 2017

 

Χαμένος σε μια ρωγμή του χρόνου, με αναζητήσεις ιστορικού ενδιαφέροντος αυτή τη φορά, ο συγγραφέας, ήρωας των μυθιστορημάτων του Άρη Σφακιανάκη, βρίσκεται στο φλεγόμενο Μεσολόγγι, δύο εβδομάδες πριν από τη γνωστή σε όλους μας από την ελληνική ιστορία, ηρωική Έξοδο.

Με τον συγγραφέα να καλείται να προσαρμοστεί στα δεδομένα της στιγμής που τον έστειλε το ταξίδι του στον χρόνο, αλλά με τις εμπειρίες και τις γνώσεις του σήμερα και γνωρίζοντας εκ των προτέρων την εξέλιξη της ιστορίας, η Έξοδος είναι ένα βιβλίο που από τις πρώτες σελίδες του κεντρίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

Το όνομα του συγγραφέα δεν αναφέρεται σε καμία σελίδα, άρα υποθέτουμε ότι είτε είναι ο ίδιος ο Παρθένιος Σατανάκης (γνωστός και πολυαμφιλεγόμενος μέσα από τα μυθιστορήματα του Άρη Σφακιανάκη Δεν ήξερες δεν ρώταγες, Μπέιμπι Σίτινγκ, Η μοναξιά δεν μου ταιριάζει, Ου μπλέξεις και Οι παντρεμένες), ο οποίος άλλαξε ενδιαφέροντα. Ή μήπως είναι ένας άλλος, «νεοείσακτος» ήρωας που θα μας συντροφεύει αναγνωστικά μέσα από την πένα του δημιουργού του και στα επόμενα βιβλία του;

Ξεκινώντας την ανάγνωση του βιβλίου διακρίνεις το γνωστό ύφος γραφής του Σφακιανάκη, ωστόσο προοδευτικά και εξόχως επιτυχημένα συστήνεσαι με την ιστορική πραγματικότητα, μια πραγματικότητα πασπαλισμένη με το προσωπικό στοιχείο του, καταγεγραμμένη με ευφυΐα αλλά και αληθινή γνώση – δεν είναι τυχαία η αναφορά στο τέλος του βιβλίου τριάντα περίπου τίτλων που χρησιμοποιήθηκαν από τον συγγραφέα ως βιβλιογραφία.

Στις 300 περίπου σελίδες του βιβλίου ο αναγνώστης διατρέχει τη σημαντική εκείνη περίοδο, γνωρίζοντας εκ των ένδον τα τεκταινόμενα και τους πρωταγωνιστές της: οπλαρχηγοί, πολιτικοί, γραφιάδες, γυναίκες και παιδιά δίνουν τη μάχη της επιβίωσης και της επικράτησης μέσα στον όλεθρο, την πείνα και τον ορυμαγδό και αναβιώνουν διά της πένας και της φαντασίας στις σελίδες του ανά χείρας βιβλίου.

Με άξονα την οικογένεια του Κίτσου Τζαβέλα και με την όμορφη Λένια να κλέβει την καρδιά του χαμένου στον χρόνο συγγραφέα, εκτυλίσσονται ρεαλιστικές σκηνές φρίκης, πολέμου αλλά και έρωτα, κατάσταση τόσο απαραίτητη για τον πρωταγωνιστή όλων των βιβλίων του Άρη Σφακιανάκη.
 

Σταθερά και αβίαστα, χωρίς καμία διάθεση διδακτισμού, συναντούμε την ιστορική συγκυρία αναγνωρίζοντας χαρακτήρες και συναισθήματα που γεννά η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στην οποία βρίσκεται μια πόλη, ένας λαός, που δεν είναι άλλος από τον δικό μας λαό, στην προσπάθειά του να αναγεννηθεί και να βρει την ταυτότητά του.

Φιλέλληνες, δανειστές και χαρακτηριστικά των Ελλήνων όπως η ασυνεννοησία, ο εγωκεντρισμός, η μισαλλοδοξία, ο καρεκλοκενταυρισμός, αλλά και όλα τα στοιχεία για τα οποία διακρίνεται ο λαός μας από τη γέννηση του νεοελληνικού κράτους παρελαύνουν τεχνηέντως μπροστά στα μάτια του αναγνώστη.

Το γυναικείο στοιχείο είναι έντονο και σ’ αυτό το βιβλίο, ωστόσο αυτή τη φορά η γυναίκα δεν είναι η ερωμένη, αλλά μια νέα κοπέλα η οποία βρίσκεται στη δεινή θέση της μητέρας που δεν μπορεί να βρει τροφή για το μωρό της. Το αίσθημα της πείνας και της δίψας, κυρίαρχα σε όλη την εξέλιξη της μυθοπλασίας.

Γυναικείο πρόσωπο είναι η νεαρή επίδοξη ποιήτρια Ιωάννα, που σχετίζεται στη σύγχρονη πραγματικότητα με τον ήρωα του βιβλίου και βρίσκεται κι αυτή στο Μεσολόγγι, εν αγνοία, αρχικά, του συγγραφέα. Στην πραγματικότητα του Μεσολογγίου η Ιωάννα επισκιάζεται από την όμορφη Λένια, αφού πια εκείνη παίρνει την καρδιά του, ενώ η μάνα του Κίτσου Τζαβέλα είναι η τρίτη, διόλου ευκαταφρόνητη, παρά το προχωρημένο της ηλικίας της, ηρωίδα.

Το στοιχείο της αλλαγής του χαρακτήρα του ανθρώπου όταν αυτός βρεθεί αντιμέτωπος με την αλλαγή των συνθηκών επιβίωσης του είναι διάχυτο στο βιβλίο. Πόσο μπορεί να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας ενός φιλήσυχου συγγραφέα της σύγχρονης πραγματικότητας όταν κληθεί να σκοτώσει, στη σκληρή πραγματικότητα του Μεσολογγίου του 1826; Πόσο μπορεί να συνηθίσει το αίμα και να φτάσει σε σημείο να σκοτώσει ακόμα και χωρίς ιδιαίτερο λόγο, όταν οι συνθήκες της ζωής του αλλάζουν;

Συνηθίζεται η βία; H βία φέρνει κι άλλη βία; Πόσο η θέση της γυναίκας έχει αλλάξει από τη σκληρή εκείνη εποχή; Πώς μπορεί να αντιδράσει κάποιος όταν ήδη γνωρίζει την εξέλιξη της στιγμής που ζει; Αυτά είναι ορισμένα από τα υπαρξιακά ζητήματα που θέτει το βιβλίο.

Δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει το χιούμορ, λεπτό, ευφυές ενίοτε αυτοσαρκαστικό και μαύρο ακόμα και στις πιο αντίξοες στιγμές, στοιχείο με το οποίο ο μεν παλαιός αναγνώστης του Σφακιανάκη έχει εξοικειωθεί αλλά και που θα εκτιμήσει όποιος τον διαβάζει για πρώτη φορά.

Μόνο ένας συγγραφέας που χειρίζεται έξοχα την πένα του έχει τη δυνατότητα να σε περνάει από το δάκρυ στο γέλιο χωρίς να γίνεται μελοδραματικός, και να αποσπά το γέλιο τη δύσκολη στιγμή χωρίς να χρησιμοποιεί εύκολες μεθόδους.

Αυτό, νομίζω, είναι το ιδιαίτερο χάρισμα της γραφής του Άρη Σφακιανάκη, πέρα από το καλοδουλεμένο κείμενο.

Όσο για το τέλος που δίνεται στο βιβλίο, αυτό μάλλον σημαίνει μια νέα αρχή, με τον ήρωα ίσως να μεταφέρεται σε μια νέα ιστορική περίοδο.

Με ένα όμορφα φιλοτεχνημένο εξώφυλλο και περιεχόμενο που προσελκύει από την πρώτη σελίδα, η Έξοδος είναι το πρώτο βήμα του Άρη Σφακιανάκη για μια νέα σειρά βιβλίων με ιστορικό περιεχόμενο.

Είναι η δική του Έξοδος από τη μανιέρα, τον ρόλο που υποδυόταν στα πρόσφατα βιβλία του.

Βιβλία που διδάσκουν, συγκινούν, αλλά και μας διασκεδάζουν!

του Κώστα Στοφόρου By Literature | May 9, 2016

 

Μια από τις πιο συγκλονιστικές ταινίες που έχω δει μαζί με τα παιδιά μου είναι «Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα», βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζον Μπόιν.

Ο Ιρλανδός συγγραφέας για μια ακόμη φορά στο νέο βιβλίο του «Το αγόρι στην κορυφή του βουνού» (εκδόσεις Ψυχογιός) καταφέρνει να αγγίξει βαθιά μικρούς και μεγάλους αναγνώστες.

Διαβάζοντάς το, ένιωθα στιγμές –στιγμές να μην αντέχω άλλο.

Το στόμα μου στέγνωνε. Ως που μπορούσε να φτάσει το δράμα;

Θα υπήρχε κάθαρση;

Δεν μπορούσα να αφήσω το βιβλίο από τα χέρια μου…

Ο συγγραφέας δείχνει -με μοναδικό τρόπο- πως ένα καλόψυχο παιδί θα μπορούσε κάτω από ορισμένες συνθήκες να πραγματοποιήσει τις πιο αποτρόπαιες πράξεις. Σελίδα τη σελίδα παρακολουθούμε τον μικρό Πιερό, με πατέρα Γερμανό και μητέρα Γαλλίδα, να χάνει πρώτα τον ένα και μετά τον άλλο από τους γονείς του, να πηγαίνει σε ορφανοτροφείο και αν καταλήγει υπό την προστασία της θείας του σε ένα σπίτι στο βουνό. Όχι σε ένα οποιοδήποτε σπίτι, αλλά στον τόπο αναψυχής του Αδόλφου Χίτλερ. Εκεί ο Πιερό θα γίνει Πίτερ, θα γοητευθεί από την προσωπικότητα του Χίτλερ, θα γίνει ένας μικρός ναζί και θα απαρνηθεί τον πιο αγαπημένο του φίλο, τον Ανσέλ. Ήταν βλέπετε εβραϊκής καταγωγής. Το άλλοτε ευαίσθητο παιδί θα γίνει απίστευτα σκληρό και δεν θα σταματά μπροστά σε τίποτα…

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται από μεγαλύτερα παιδιά αλλά και ενηλίκους και δείχνει ανάγλυφα πώς εκκολάπτεται το «αυγό του φιδιού».

Στο μυθιστόρημα του Μπόιν η παιδική ηλικία τραυματίζεται βάναυσα από την ιστορία, την κοινωνία και τους ενηλίκους.

Είναι σημαντικό τα παιδιά να μάθουν να μοιράζονται, να μιλάνε, να μην πνίγουν μέσα τους όσα τα βασανίζουν, να γνωρίσουν πως έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Συναρπαστικό, με αγωνία και απρόβλεπτη εξέλιξη θα πρέπει να βρει οπωσδήποτε θέση στη βιβλιοθήκη σας… 

 

Τα βιβλία μπορείτε να τα δανειστείτε από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη