Ο Μολυβένιος Στρατιώτης και η Μπαλαρίνα του πήγαν στο ΕΚΑΜΕ

 

Ο Μολυβένιος Στρατιώτης και η Μπαλαρίνα του πήγαν  στο  ΕΚΑΜΕ

Ο μαγικός κόσμος  ενός  παραμυθιού έκανε και πάλι το θαύμα του: Μια ιστορία αγάπης, ανάμεσα στο Μoλυβένιο Στρατιώτη και την όμορφη Μπαλαρίνα, είναι ικανή να ταξιδέψει  μικρούς και μεγάλους στο όνειρο και τη φαντασία, να τους βοηθήσει να επικοινωνήσουν, να ξεδιπλώσουν τα συναισθήματά τους, να χορέψουν, να συνεργαστούν, να γελάσουν… Ό,τι δηλαδή συνέβη και στην πραγματικότητα, όταν οι μαθητές που συμμετέχουν στη Λέσχη Ανάγνωσης του 2ου Γυμνασίου Αιγίου, επισκέφτηκαν το ΕΚΑΜΕ Αιγίου, την περασμένη Πέμπτη με αφορμή το εορτασμό της Εθνικής και Παγκόσμιας Ημέρας Ατόμων με αναπηρία, στις 3 Δεκεμβρίου.

Το παραμύθι του Μολυβένιου Στρατιώτη  ξαναγράφτηκε με τη ματιά και τη φαντασία των μαθητών της Λέσχης Ανάγνωσης  και δραματοποίησαν τη δική τους εκδοχή σε ένα πολύ τρυφερό θεατρικό δρώμενο υπό την καθοδήγηση της φιλολόγου κ. Ελένης Παναγιωτοπούλου η οποία άλλωστε είναι υπεύθυνη και για τη δραστήρια πορεία της Λέσχης Ανάγνωσης  στο σχολείο.  Η φιγούρα του Μολυβένιου Στρατιώτη (που ενσάρκωνε ο μαθητής Ανδρέας Θεοδωρόπουλος)  αλλά και η όμορφη μπαλαρίνα με τις χορευτικές της ικανότητες (Ραφαέλα Δημουλά) μαζί με άλλα παιχνίδια  «ζωντάνεψαν» και πέρασαν τα δικά τους διαχρονικά μηνύματα για τη δύναμη της αγάπης, την αποδοχή της διαφορετικότητας, τη συνεργασία!  Τα παιδιά του ΕΚΑΜΕ δεν έμειναν απλοί θεατές! Συμμετείχαν στο χορό των «παιχνιδιών», χόρεψαν βαλς  μαζί τους υπό τους ήχους της μουσικής που έπαιζε η Μαρία Τριανταφυλλοπούλου,  αλλά έδωσαν και το δικό τους τέλος στο παραμύθι ώστε ο Στρατιώτης και Μπαλαρίνα  να μείνουν για πάντα μαζί…

 

Η εμπειρία μου από την επίσκεψη στο Ε.ΚΑ.ΜΕ

 

Την 1^η του Δεκέμβρη επισκεφθήκαμε το Ε.ΚΑ.ΜΕ της πόλης μας. Λόγω της παγκόσμιας ημέρας παιδιών με ειδικές ανάγκες και των Χριστουγέννων που πλησιάζουν σκεφτήκαμε να δώσουμε λίγη χαρά σε αυτά τα παιδιά.

Φτάνοντας στο κέντρο μας υποδέχτηκαν οι υπεύθυνοι σε ένα ζεστό και φιλόξενο περιβάλλον με ένα δέντρο που περίμενε να στολιστεί από όλους μας.

Ξεκινήσαμε τη δραματοποίηση του Μολυβένιου Στρατιώτη και χαρήκαμε ιδιαίτερα όταν όλοι συμμετείχαν ενθουσιασμένοι χορεύοντας και γελώντας. Καταλάβαμε ότι τους άρεσε και ήμασταν περήφανοι που καταφέραμε να τους δώσουμε λίγη ευτυχία. Όταν τέλειωσε το δρώμενο, γνωριστήκαμε μεταξύ μας και προσπαθήσαμε να βρούμε ένα αίσιο τέλος στο παραμύθι μας. Αργότερα στολίσαμε το δέντρο με τα στολίδια που φτιάξαμε. Όλοι μας νιώθαμε ανάμικτα συναισθήματα χαράς και λύπης. Χαιρόμαστε που τα βλέπαμε ενθουσιασμένα και λυπόμασταν που δεν μπορούν να έχουν μια κανονική ζωή.

Ήταν μια σπάνια εμπειρία που θα την θυμόμαστε. Είναι ωραίο να σε αγγίζει το πνεύμα των Χριστουγέννων προσφέροντας χαρά και βοήθεια στους συνανθρώπους σου που το έχουν ανάγκη.

Δήμητρα Νικολοπούλου

 

… Αρχικά, κατά την ανάγνωση του Μολυβένιου Στρατιώτη, με χαροποίησε το γεγονός ότι τα παιδιά του Ε.ΚΑ.ΜΕ παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον τη ροή της αφήγησης αλλά κυρίως τη δραματοποίηση του παραμυθιού. Ιδίως, όταν τους προτάθηκε να αλλάξουν το θλιβερό τέλος και να το μετατρέψουν σε χαρούμενο, τα κατάφεραν με επιτυχία. Με συγκίνησε που ποτέ δεν απογοητεύονταν αν κάτι δεν γινόταν καλά, την ώρα που κατασκευάζαμε τα χριστουγεννιάτικα στολίδια. Κατά την ξενάγησή μας στα εργαστήρια συνειδητοποίησα πως όλοι οι άνθρωποι έχουν ταλέντα, αρκεί να μπορούν να τα αξιοποιήσουν. Επίσης, είδα από κοντά πόσο δημιουργικά είναι αυτά τα άτομα και πόσο όμορφα πράγματα μπορούν να φτιάξουν.

Η επίσκεψη με ωφέλησε αρκετά και μου δίδαξε πως δεν πρέπει να τα παρατάμε στο δύσκολο αγώνα της ζωής.

Μαριάννα Μαγκλάρα

 

Κατά την επίσκεψή μου στο Ε.ΚΑ.ΜΕ ένιωσα ανάμεικτα συναισθήματα. Λύπη γιατί συνειδητοποίησα πόσο δύσκολη είναι η ζωή των ατόμων με ειδικές ανάγκες στην καθημερινότητά τους, κατά τις μετακινήσεις τους αλλά και κατά την επαφή τους με άλλους ανθρώπους που τους αντιμετωπίζουν συνήθως με επιφύλαξη. Από την άλλη μεριά όμως ένιωσα έκπληξη με τον τρόπο που μας αντιμετώπισαν, εκδηλώνοντας ξεκάθαρα τη χαρά που μας είδαν, την προσμονή τους γι’ αυτά που τους παρουσιάσαμε και την προσοχή που έδειχναν καθ’ όλη τη διάρκεια της επίσκεψής μας. Στο τέλος ένιωσα χαρά γιατί τους πρόσφερα προσοχή και αγάπη αλλά πήρα και αγάπη που τόσο απλόχερα οι άνθρωποι αυτοί ξέρουν να δίνουν.

Δήμητρα Καραθανάση

 

Σήμερα επισκεφθήκαμε τα παιδιά του Ε.ΚΑ.ΜΕ. Μπορεί να μην είναι παιδιά στην ηλικία αλλά είναι παιδιά στο μυαλό και στην καρδιά. Αυτό που κατάλαβα σήμερα είναι πως όλοι είμαστε ίδιοι και όλοι αξίζουμε να ζούμε. Η ζωή είναι δικαίωμα όλων και κανείς δεν μπορεί να την στερήσει από κανέναν.

Μαρία Ηλιοπούλου

 

… Ήταν η πρώτη φορά που θα πήγαινα στο Ε.ΚΑ.ΜΕ και είχα λίγη αγωνία για το τι θα συναντήσω εκεί μα και αν θα βγει καλά το σκετσάκι που είχαμε ετοιμάσει. Τα παιδιά-μεγάλοι μου φάνηκαν πολύ συμπαθητικοί και καλόκαρδοι. Κατά τη διάρκεια της παράστασης συμμετείχαν και περάσαμε όλοι πολύ ωραία και διασκεδαστικά. Όταν στη συνέχεια φτιάχναμε τα παιχνίδια ο ένας βοηθούσε τον άλλο και στην αίθουσα επικρατούσε μια ζεστή ατμόσφαιρα. Κατά την ξενάγηση στα εργαστήρια, έμεινα έκπληκτη από τις κατασκευές τους.

Αυτή η επίσκεψη θα μου μείνει χαραγμένη στο μυαλό και στην καρδιά μου. Περάσαμε υπέροχα και θα ήθελα να ξαναπάω.

Μαριλέτα Αργυρού