Η λέσχη ανάγνωσης προτείνει τα βιβλία του μήνα

 Η λέσχη ανάγνωσης προτείνει τα βιβλία του μήνα

(περιέχουν λογοτεχνικές bookιές και μπορείτε να τα δανειστείτε από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη)

 

Από την εποχή της Χιονάτης κανείς δεν είχε τόσα μπλεξίματα με τα μήλα όσα η Κλαιρ, που ζούσε μόνη, κλεισμένη στον εαυτό της, κέρδιζε τη ζωή της μαγειρεύοντας και νοστίμιζε τα φαγητά της με τα μυρωδικά του κήπου της.

Όμως σ’ αυτόν τον κήπο υπήρχε και μία μηλιά που συνήθιζε να πετάει τα φρούτα της στους περαστικούς. Κι αν κανείς ξεγελιόταν και έτρωγε, αλίμονό του.

Η επιστροφή της αδερφής της μετά από χρόνια, η γνωριμία της με την ανιψιά της και η εμφάνιση ενός γοητευτικού γείτονα αναστατώνουν τη μοναχική ζωή της Κλαιρ που καταλαβαίνει ότι είναι καιρός να ανοίξει την καρδιά και το μαγικό κήπο της στους άλλους.

 

"Κι από Δευτέρα δίαιτα" Βίκυ Σαντοριναίου-Τζένη Χαρτά, εκδοτικός οίκος Λιβάνη

Αχ αυτή η ζυγαριά! Κάθε φορά που η Βάνα και η Τζέλα ανεβαίνουν για να ζυγιστούν, αρχίζουν οι μπελάδες. Τα πέντε έξι παραπανίσια κιλά τους δε λένε να φύγουν. Πότε τα χάνουν, πότε τα ξαναβρίσκουν. Στις ντουλάπες τους ρούχα σε όλα τα νουμεράκια. Τόμοι οι δίαιτες. Για κάθε προσπάθεια και μία διαφορετική. Με φρούτα, με γιαούρτια, με αβγά, με σούπες, με... με... Κι όλα αυτά την ίδια ώρα που η ζωή τρέχει, σε μια πόλη με τρελούς ρυθμούς. Έρωτες, απιστίες, χωρισμοί, γάμοι... Οι δύο φίλες δε διστάζουν να αναζητήσουν το μέλλον τους στην τράπουλα μιας χαρτορίχτρας, να παρακολουθήσουν έναν άντρα ύποπτο για απιστία αλλά και να σχολιάσουν τα... ψώνια που κυκλοφορούν γύρω μας.

Οι περιπέτειες του επιθεωρητή Σέλοκ του Σέλινου

Μυστήριο στο Υπουργείο Εθνικής Βιταμίνης

Ιωάννα Μπουλντούμη Εκδόσεις Ψυχογιός

 

Επιστροφή στις ρίζες

Ο επιθεωρητής Σέλοκ ακούμπησε στα πλακάκια της κουζίνας τις αποσκευές του. Τελικά, το είχε πάρει απόφαση: δεν ήταν ο τύπος των διακοπών. H αλήθεια ήταν βέβαια πως το σκι στις χιονισμένες πλαγιές του παγωτού Κα³µάκι-τσα- λάν αποδείχτηκε ιδιαίτερα χαλαρωτικό. Μα από την τρίτη κιόλας μέρα της τιμητικής άδειάς του, άρχισε να του λείπει η δράση… Παραλίγο να ξεχαστεί και να µη βάλει τα παγοπέδιλά του στην κατάψυξη. Όταν άνοιξε την πόρτα, ένα κύμα ζέστης σάρωσε το κοτσάνι του. ∆οκίμασε και στη συντήρηση: τα ίδια. Το ψυγείο δε λειτουργούσε. Τι στο καλό; αναρωτήθηκε το σέλινο. Στο ψυγείο επικρατούσαν συνθήκες Ζαχάρας. Τα λαχανικά και τα φρούτα βρίσκονταν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση. Το ζαχαρούχο γάλα έκανε αέρα µε µια  αυτοσχέδια βεντάλια από την ετικέτα μιας κονσέρβας μανιταριών, ξεφυσώντας µε θόρυβο. Τα μήλα ήταν από τους τυχερούς που μπορούσαν να διατηρηθούν κι εκτός ψυγείου. Τη μεγαλύτερη ζημιά την είχε υποστεί το βούτυρο, µε τις λιπαρές κηλίδες του να θυμίζουν διαρροή πετρελαίου στη θάλασσα των νησιών Κόρα-Κόρα. Ο Σέλοκ ένιωσε να ασφυκτιά. Κάτι η ζέστη, κάτι οι βαριές μυρωδιές, ένιωσε επιτακτική την ανάγκη να αναπνεύσει καθαρό αέρα. Αποφάσισε να

διανυκτερεύσει στο μικρό λαχανόκηπο της βεράντας. Έβαζε στοίχημα ότι ο µόνος που γνώριζε τι συνέβαινε ήταν ο κουτσομπόλης βασιλικός. Μπορεί να κοκορευόταν για την αριστοκρατική καταγωγή του, αλλά ο Σέλοκ ανέκαθεν θεωρούσε το εύγευστο μυρωδικό µια πολύ αξιόλογη πηγή πληροφοριών…

 

Το Υπουργείο Εθνικής Βιταμίνης

Λίγα βήματα πιο κάτω, ο Σέλοκ συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν ο µόνος που ξενυχτούσε. Το Υπουργείο Εθνικής Βιταμίνης ήταν κατάφωτο. Φωνές ακούγονταν από μέσα και οι κινούµενες σκιές που διαγράφονταν στα γαλακτερά τζάμια του ντουλαπιού μαρτυρούσαν ότι το επιτελείο ήταν σε κατάσταση συναγερμού. Το Υπουργείο Εθνικής Βιταμίνης στεγαζόταν στην απόρθητη τρίπατη πιατοθήκη βορειοδυτικά του νεροχύτη. Αποτελούσε τον κεντρικό φορέα εφαρμογής της πολιτικής υγιεινής διατροφής του σπιτιού. Κύρια αποστολή του ήταν η διασφάλιση της υγείας της οικογένειας, η διατροφική κυριαρχία των λαχανικών, των φρούτων και των σπιτικών φαγητών, καθώς και η προστασία από κάθε εξωτερική απειλή ξένων δυνάμεων, με κύριες το ντελίβερι και το τζανκ φουντ, αλλά και τα κορεσμένα λιπαρά, τα τηγανητά και τα αναψυκτικά. Στο Υπουργείο Εθνικής Βιταμίνης υπάγονταν όλες οι Ένοπλες ∆υνάμεις που φρόντιζαν για την εφαρμογή της πολιτικής υγιεινής διατροφής, και συγκεκριμένα: Ο Στρατός Ξηράς, δηλαδή οι μεραρχίες των αποξηραμένων φρούτων, μυρωδικών και μανιταριών, και το σύνταγμα των ξηρών καρπών. Το Πολεμικό Ναυτικό, όπως τα θαλασσινά-υποβρύχια και τα ψάρια-δύτες. Η Πολεμική Αεροπορία, δηλαδή οι γαλοπούλες μιράζ και τα κοτόπουλα φάντομ.

Επικεφαλής του Υπουργείου ήταν ο ταψίαρχος Τιμολέων Πυρέξ, μια αξιοσέβαστη στρατιωτική προσωπικότητα, γνωστός για τα κατορθώματά του. Φημιζόταν για την ανδρεία του, την τετράγωνη λογική του και την ανθεκτικότητά του στις υψηλές θερμοκρασίες. Το Υπουργείο είχε πρόσφατα μετακομίσει στην πιατοθήκη, αφού στο κελάρι όπου στεγαζόταν παλιότερα είχαν σημειωθεί μια σειρά από τρομοκρατικές ενέργειες, με κυριότερη την κλοπή πυρίμαχων πυρομαχικών και όπλων μαζικής διατροφής όπως φασόλια μονόβολα, ρεβίθια κρότου-λάμψης, αντιαρματικές φακές και πεπόνια-τορπίλες. ∆εν είχε τύχει ποτέ ο Σέλοκ να συναντήσει τον Τιμολέοντα Πυρέξ. Μια φωνούλα μέσα του του ψιθύριζε ότι σύντομα θα είχε την τιμή αυτή… Ούτως ή άλλως ένα κακό προαίσθημα τον κατέλαβε από τη στιγμή που άνοιξε το

ψυγείο, κι έκανε την καρδιά του σέλινου να σφιχτεί από την απειλή ενός άγνωστου κινδύνου. Το αλύχτισμα* ενός γλυκόσκυλου ακούστηκε πίσω από το παρατημένο καροτσάκι της λαϊκής, κι ο επιθεωρητής Σέλοκ το σέλινο ένιωσε το ρίγος στη

ραχοκοκαλιά του ακόμα πιο άγριο 

 

Γκοφρέτες και κορμάρα-φέτες!

Ώρες μετά, το σέλινο είχε παραδοθεί στην ακατάσχετη φλυαρία του βασιλικού. ∆υστυχώς όμως δεν είχε την παραμικρή ιδέα για το τι συνέβαινε στο ψυγείο της κουζίνας, ούτε γιατί επικρατούσε τέτοιος αναβρασμός στο Υπουργείο Εθνικής Βιταμίνης. Με τούτα και μ’ εκείνα είχε πια ξημερώσει, και ο Σέλοκ αποφάσισε να γυρίσει στο Τμήμα. Το φως της μέρας τρύπωνε στην κουζίνα μέσα από τη συνθετική κουρτίνα με τις μαργαρίτες, χωρίς όμως να μπορέσει να διαλύσει και το σύννεφο της αόριστης ανησυχίας του Σέλοκ. Το ψυγείο βρισκόταν ακόμη εκτός λειτουργίας. Όταν ο Σέλοκ άκουσε σουρσίματα από παντόφλες, βιάστηκε να χωθεί στο ράφι του. Είχαν ξυπνήσει οι νοικοκυραίοι και κατευθύνονταν στην κουζίνα για το πρωινό.

Ο Σέλοκ τρόμαξε όταν αντίκρισε την κυρά του σπιτιού με τη μάσκα από αβοκάντο στο πρόσωπο και τα μπικουτί στα μαλλιά. Σαν να του φάνηκε ότι η κυρία είχε κάπως στρογγυλέψει μέσα στις δεκαπέντε μέρες που εκείνος έλειπε. Το θέαμα μιας ανθρώπινης νεροκολοκύθας με μάσκα ομορφιάς ήταν αστείο, αλλά συνάμα και τρομακτικό. Κρατήθηκε να μην μπήξει τις φωνές – το να ανακαλύψουν οι άνθρωποι ότι στην κουζίνα τους κατοικούσε ένα ολοζώντανο, παράλληλο σύμπαν, δε θα ήταν ό,τι καλύτερο για το ξεκίνημα της μέρας. «Κωστή, πάλι έπαιζες με την πρίζα του ψυγείου;» φώναξε η μητέρα στο γιο. «Τι λες, καλέ μαμά;» απάντησε εκείνος.«∆εν έκανα τίποτα, τ’ ορκίζομαι». «Να τους βράσω τους όρκους σου. Ποιος λοιπόν έβγαλε πάλι την πρίζα από το ρεύμα; Εγώ ή ο πατέρας σου;» «Και πού θες να ξέρω εγώ, ρε μάνα; Μήπως υπνοβατεί πάλι ο μπαμπάς όπως τότε με τη δίαιτα και τις τηγανίτες;» σχολίασε ξεκαρδισμένος ο μικρός. «Σιωπή, ανάγωγε!» τον μάλωσε η μητέρα. «Πω πω, χάλια έγιναν όλα. Σάπισε το μισό ψυγείο. Ούτε γάλα για τα δημητριακά σου δεν έχει…» «Οχ, όχι! Και τι θα φάω τώρα;» «Μη στενοχωριέσαι, παιδάκι μου. Θα σου δώσω λεφτά να πάρεις ένα κρουασάν κι ένα σοκολατούχο γάλα από το κυλικείο του σχολείου». «Γιούπι! Χθες ντόνατ, σήμερα κρουασάν, μου ’φεξε!»

 «Άσε τα πανηγύρια και πήγαινε να ξυπνήσεις τον πατέρα σου. Πες του να ντυθεί αμέσως, γιατί πρωινό δεν έχει. Θα παραγγείλουμε λουκουμάδες στο μαγαζί». Τη στιγμή που ο Σέλοκ άκουσε το ποδοβολητό ενός υπέρβαρου εφήβου να σφυροκοπάει τα πλακάκια, ένιωσε δροσιά να χαϊδεύει το κοτσάνι του. Το ψυγείο λειτουργούσε. Αμέσως, αναστεναγμοί ανακούφισης ξεχύθηκαν από όλα τα ράφια. Το τελευταίο πράγμα που άκουσε ο Σέλοκ προτού η οικογένεια κλείσει την πόρτα πίσω της, ήταν ένα αυτοσχέδιο τραγουδάκι που σφύριζε ο γιος: «Κρουασάν και πίτσα, γαριδάκια και γκοφρέτες, τι με νοιάζει που δεν έχω μια κορμάρα φέτες;»